به گزارش رسانه آزنیک، حمیدرضا حسینعلی که از سال ۱۳۷۹ بهصورت مستمر در عرصه تئاتر فعالیت میکند، دارای مدرک کارشناسی بازیگری و کارگردانی، کارشناسی ارشد روانشناسی کودک و دیپلم هنرستان صداوسیماست. او طی سالهای فعالیت خود در حوزههای مختلفی از جمله بازیگری، نویسندگی، کارگردانی و تدریس حضور داشته و از حدود سال ۱۳۸۵ بخش عمده فعالیتهایش را به تئاتر کودک و نوجوان اختصاص داده است.
این هنرمند در گفتوگو با آزنیک با اشاره به حضور خود در رویدادها و مراکز مختلف تئاتری گفت که در طول این سالها در تالار هنر، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و جشنوارههای مختلف کودک و نوجوان فعالیت داشته و تجربه حضور در برخی جشنوارههای بینالمللی خارج از کشور را نیز در کارنامه خود دارد.
حسینعلی درباره دلیل تداوم فعالیتش در حوزه تئاتر کودک و نوجوان، علاقه به کودکان را مهمترین عامل دانست و اظهار کرد که واکنش صادقانه و شفاف مخاطبان کودک، یکی از جذابیتهای اصلی کار برای اوست. به گفته او، کودکان تماشاگرانی زلال هستند؛ اگر نمایشی را دوست داشته باشند، با ذوق و شوق و خنده آن را دنبال میکنند و اگر ارتباط برقرار نکنند، خیلی زود واکنش نشان میدهند. همین صداقت باعث میشود اجرای نمایش برای کودکان حس متفاوت و مثبتی داشته باشد.
«طلسم سبز»؛ متنی که سالها منتظر فرصت اجرا بود
کارگردان «طلسم سبز» درباره شکلگیری این نمایش توضیح داد که متن آن را سالها پیش نوشته، اما برای اجرای آن منتظر موقعیت مناسب بوده است. این فرصت با فراخوان تالار هنر فراهم شد و متن نمایش برای اجرا پذیرفته شد.
حسینعلی محتوای نمایش را یکی از دلایل اصلی انتخاب این اثر عنوان کرد و گفت: محور اصلی داستان، احترام به پدر و مادر و پرداختن به رفتارهایی مانند خوشاخلاقی و بدخلقی کودکان است؛ موضوعی که به اعتقاد او همواره یکی از دغدغههای خانوادهها بوده است.
او تأکید کرد که کودکان ممکن است در سنین پایین به اهمیت رفتار خود با والدین توجه کافی نداشته باشند، اما این رفتارها میتواند در آینده آثار مهمی بر زندگی فرد و خانواده بگذارد. از نگاه این کارگردان، قدردانی از پدر و مادر موضوعی است که بسیاری از افراد در بزرگسالی اهمیت آن را بیشتر درک میکنند و گاه حتی بابت کمتوجهی به والدین دچار حسرت میشوند.
به همین دلیل، او تلاش کرده است این مفهوم را با زبان کودکانه و در قالب داستانی جذاب به مخاطبان کمسنوسال منتقل کند.
از سنگ شدن بدن آریا تا روییدن درخت محبت
داستان «طلسم سبز» درباره آریا، پسربچهای بازیگوش و بدخلق است که چندان به احترام گذاشتن به پدر و مادرش توجه ندارد. ورود یک پری به زندگی او، آغاز اتفاقاتی است که قرار است آریا را نسبت به رفتار خود آگاه کند.
پری ابتدا تلاش میکند با صحبت کردن، آریا را متوجه اشتباهاتش کند، اما وقتی او تغییری در رفتارش ایجاد نمیکند، طلسمی شکل میگیرد که بر اساس آن، هر بار آریا بدخلقی میکند، بخشی از بدنش به سنگ تبدیل میشود.
با ادامه رفتارهای نادرست آریا، بخشهای مختلف بدن او سنگ میشوند و نگرانی پدر و مادرش را به دنبال دارند. آنها برای درمان فرزندشان به پزشک مراجعه میکنند، اما نتیجهای حاصل نمیشود.
در ادامه داستان، طلسم تغییر میکند. این بار محبت پدر و مادر باعث میشود بخشهایی از وجود آنها به گل و جوانه تبدیل شود و در نهایت به درخت برسد؛ درختی که نمادی از رشد عشق و محبت والدین و سایهای است که آنها میتوانند همواره بر سر فرزندان و خانواده خود داشته باشند.
نمایشی برای کودکان و نوجوانان
«طلسم سبز» مخاطبان کودک و نوجوان را هدف قرار داده و کودکان حدود چهار تا پنج سال به بالا میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
به گفته حسینعلی، نمایش تلاش کرده است در کنار محتوای اخلاقی، فضای شاد و سرگرمکنندهای نیز برای مخاطب ایجاد کند. حضور موسیقیهای شاد، فضای کمدی و طنز، بازیهای متنوع و ترکیب بازیگران کودک و بزرگسال از جمله ویژگیهای اجرایی این اثر است.
او با اشاره به بازخورد مخاطبان گفت که خوشبختانه تماشاگران، چه کودکان و چه خانوادهها، از سالن با رضایت خارج میشوند و محتوای نمایش نیز توانسته ارتباط مناسبی با والدین برقرار کند.
کاهش تماشاگران در سایه شرایط اقتصادی
با این حال، کارگردان «طلسم سبز» درباره وضعیت استقبال از تئاتر در شرایط فعلی معتقد است که وضعیت اقتصادی و شرایط اجتماعی بر میزان حضور مخاطبان در سالنهای تئاتر تأثیر گذاشته است.
او با اشاره به کاهش تعداد تماشاگران نسبت به شرایط معمول گفت که این مسئله تنها مختص نمایش «طلسم سبز» نیست و بسیاری از آثار روی صحنه نیز با چنین شرایطی مواجه هستند.
حسینعلی معتقد است هنر و بهویژه تئاتر، در شرایط دشوار اقتصادی معمولاً از نخستین بخشهایی است که از سبد هزینه خانوادهها حذف میشود و تفریحات و فعالیتهای فرهنگی تحت تأثیر وضعیت اقتصادی قرار میگیرند.
«بدون حمایت، ادامه فعالیت حرفهای بسیار دشوار است»
این کارگردان همچنین با اشاره به هزینههای بالای تولید و اجرای تئاتر، از نبود حمایت مالی برای اجرای «طلسم سبز» سخن گفت.
به گفته حسینعلی، تمامی هزینههای تولید و اجرای این نمایش بهصورت شخصی تأمین شده و تاکنون حمایت مستقیمی از سوی نهاد یا ارگان خاصی صورت نگرفته است.
او خواستار حمایت بیشتر از گروههای نمایشی شد و تأکید کرد که اگر قرار است سالنهای تئاتر فعال باشند و گروهها بتوانند به فعالیت حرفهای خود ادامه دهند، باید سازوکارهایی برای حمایت از آنها وجود داشته باشد.
حسینعلی معتقد است این حمایت میتواند در قالب کمکهزینه مستقیم، حمایت تبلیغاتی، استفاده از ظرفیت سازمانها و نهادها برای جذب مخاطب یا روشهای دیگر انجام شود تا گروهها دستکم بتوانند هزینههای اولیه تولید و اجرای آثار خود را بازگردانند.
او هشدار داد که در شرایط فعلی حتی ممکن است یک گروه با وجود فروش بلیت، پس از پرداخت دستمزد عوامل، هزینه دکور و سایر مخارج تولید، نهتنها به سودی نرسد بلکه با بدهی از سالن خارج شود.
قدردانی از گروه «طلسم سبز»
حسینعلی در پایان با قدردانی از اعضای گروه نمایش «طلسم سبز» گفت که این اثر از بهمنماه سال گذشته آماده اجرا بوده و گروه پس از چند دوره توقف و وقفه ناشی از شرایط اجتماعی و اتفاقات مختلف، دوباره تمرینها و اجرای اثر را از سر گرفته است.
او همراهی اعضای گروه را در چنین شرایطی قابل تقدیر دانست و گفت که با وجود دشواریهای موجود و کاهش حضور تماشاگران، عوامل نمایش همچنان با علاقه و انگیزه پای کار ایستادهاند.
کارگردان «طلسم سبز» در پایان ابراز امیدواری کرد با حمایت بیشتر از گروههای نمایشی، امکان ادامه فعالیت حرفهای تئاتر و بهویژه تئاتر کودک و نوجوان فراهم شود؛ حوزهای که به اعتقاد او، علاوه بر سرگرمی، میتواند مفاهیم مهم اخلاقی و تربیتی را به زبان هنر با کودکان و خانوادهها در میان بگذارد.
پایان//
