در گفت‌وگو با آزنیک مطرح شد

ادبیات کودک و نوجوان در سایه بی‌مهری نهادها و رسانه‌ها

پریناز معارفی، نویسنده و پژوهشگر کودک و نوجوان، در گفت‌وگو با آزنیک با اشاره به مشکلات این حوزه تأکید کرد: ادبیات کودک و نوجوان امروز بیش از هر زمان دیگری با کاهش تیراژ، نبود فرهنگ‌سازی و کم‌رنگ شدن حمایت‌های نهادهای فرهنگی مواجه است.

 به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، پریناز معارفی، نویسنده و پژوهشگر کودک و نوجوان، در گفت‌وگو با آزنیک با اشاره به مشکلات این حوزه تأکید کرد: ادبیات کودک و نوجوان امروز بیش از هر زمان دیگری با کاهش تیراژ، نبود فرهنگ‌سازی و کم‌رنگ شدن حمایت‌های نهادهای فرهنگی مواجه است. 

معارفی در ابتدا با اشاره به وضعیت کتابخوانی در کشور گفت: «کاهش تیراژ کتاب‌های کودک و نوجوان بخشی به دلیل پایین بودن سرانه مطالعه است و بخش دیگر به ضعف فرهنگ‌سازی در این زمینه بازمی‌گردد. کتابخانه‌های کانون پرورش فکری که زمانی در بسیاری از شهرها فعال بودند، دیگر مثل گذشته در دسترس نیستند.»

وی افزود: «از سوی دیگر، خانواده‌ها توان خرید کتاب را ندارند. جلسات و محفل‌های ترویج کتابخوانی نیز به دلیل کمبود بودجه تعطیل شده و بسیاری از کودکان علاقه‌مند فرصت کتابخوانی و نویسندگی را از دست داده‌اند.»

این نویسنده با اشاره به فشار کتاب‌های کمک‌درسی بر کودکان گفت: «دانش‌آموزان امروز آن‌قدر درگیر کتاب‌های درسی و آموزشی هستند که فرصتی برای مطالعه آزاد پیدا نمی‌کنند و در نهایت کتاب‌های ادبی از زندگی آنان حذف می‌شود.»

معارفی همچنین به موضوع کتاب‌های ترجمه اشاره کرد و اظهار داشت: «ورود بی‌رویه کتاب‌های ترجمه انگیزه نویسندگان داخلی را تضعیف کرده است. ناشران نیز اغلب یک ژانر خاص را تحمیل می‌کنند و این موضوع خلاقیت نویسندگان را محدود می‌سازد.»

او درباره نقش رسانه‌ها گفت: «تلویزیون و رسانه‌ها حمایت خاصی از ادبیات کودک و نوجوان ندارند. حتی معرفی نویسندگان و آثارشان نیز در رسانه ملی جایگاهی ندارد.»

معارفی ادامه داد: «نهادهای مهمی مانند کانون پرورش فکری، انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، شورای کتاب کودک و حوزه هنری، طی سال‌های اخیر همکاری مشترک و منسجمی نداشتند. اگر این نهادها در معرفی نامزدهای جوایز بین‌المللی هم‌افزایی می‌کردند، اعتبار بیشتری برای ادبیات کودک ایران رقم می‌خورد.»

وی در پایان با تأکید بر ضرورت حمایت اقتصادی و معنوی از نویسندگان کودک گفت: «تقدیر واقعی زمانی است که مشکلات معیشتی نویسندگان دیده شود. آموزش‌وپرورش نیز می‌تواند با دعوت از نویسندگان به مدارس، ارتباطی مؤثر میان کودکان و نویسندگان برقرار کند تا نسل آینده به کتابخوانی علاقه‌مند شود.»

پایان//