آزنیک گزارش می‌دهد

تعامل آموزش و پرورش با نویسندگان کودک و نوجوان صفر است

داستان کودک و نوجوان در سال‌های اخیر، مسیری گرچه پرفراز و نشیب اما به لحاظ کیفی رو به جلو داشته است.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، داستان کودک و نوجوان در سال‌های اخیر، مسیری گرچه پرفراز و نشیب اما به لحاظ کیفی رو به جلو داشته است. حضور آثار نویسندگان ایرانی این حوزه، همچون فرهاد حسن‌زاده، هوشنگ مرادی کرمانی، عباس جهانگیریان، احمد اکبرپور، حمیدرضا شاه‌آبادی، محمدرضا بایرامی و… در جوایز بین‌المللی و ترجمه این آثار و نیز اقتباس سینمایی از بعضی از این آثار در داخل کشور، از مصادیق و اتفاق‌های خوب در زمینه داستان کودک‌ونوجوان است. در سال‌های اخیر مخاطبان کودک و نوجوان، از ژانر وحشت و جنایی، بیش از دیگر ژانرها استقبال کرده‌اند. با توجه به ظرفیت‌های غنی برخی از نویسندگان این حوزه، افق‌های روشن‌تری می‌تواند پیش روی ادبیات کودک و نوجوان کشور ما باشد.

جهانگیریان در این گفت‌وگو از مهم‌ترین علل شناخته‌نشدن ادبیات کودک و نوجوان در جهان می‌گوید، وظایف و مسئولیت‌های نویسندگان این حوزه را برمی‌شمارد و از تغییر ذائقه کودکان و نوجوانان نسبت به داستان و رمان سخن می‌گوید. متن کامل این گفت‌وگو را با هم می‌خوانیم:

معرفی ادبیات کودک ایران به جهان مغفول مانده است

عباس جهانگیریان با اشاره به وضعیت ترجمه ادبیات کودک و نوجوان ایران، می‌گوید: در این حوزه کم‌کاری جدی صورت گرفته است. مخاطب زبان فارسی جهان محدود است، اما اثر یک نویسنده انگلیسی زبان یا عربی، چینی و اسپانیایی‌زبان، بی‌واسطه مترجم مخاطبی میلیونی دارد؛ از سوی دیگر، ترجمه زبان فارسی به دیگر زبان‌ها دشوار و تعداد مترجم‌های حرفه‌ای اندک! و کم‌کاری نهادهای مسئول را هم اگر به آن اضافه کنیم، جای شگفتی نیست که ادبیات داستانی کودک و نوجوان ما چرا جهانی نشده. در این سال‌ها آثاری از نویسندگان ایرانی در کشورهای دیگر ترجمه و با استقبال خوبی روبه‌رو بوده و مترجمان می‌گویند مخاطبان خارجی به ادبیات ایران علاقه‌مند شده‌اند.

او افزود: در برخی کشورها کتاب‌های ایرانی به چاپ متعدد رسیده‌اند. رمان زیبا صدایم کن اثر فرهاد حسن‌زاده در استانبول به چاپ ششم رسیده است اما با وجود این موفقیت‌ها، معرفی ادبیات کودک ایران به جهان مغفول مانده است.

جهانگیریان با انتقاد از عملکرد نهادهای مسئول تأکید کرد: نهادهای فرهنگی می‌توانستند بیشترین سهم را در این زمینه داشته باشند، اما کم‌کاری کرده‌اند. سازمان فرهنگ و ارتباطات و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز از ظرفیت‌های بین‌المللی خود برای جهانی کردن ادبیات داستانی ایران استفاده نکرده‌اند.

این نویسنده کودک و نوجوان ادامه داد: لیلا گلستان، مترجم زبان اسپانیا که یکی از آثار مرا در دست ترجمه دارد، می‌گوید ناشران اسپانیایی‌زبان، به‌خصوص مکزیکی‌ها، علاقه زیادی به فرهنگ و ادبیات ایران پیدا کرده‌اند، اما این مسیر نیاز به حامی و اسپانسر دارد و این وظیفه نویسنده نیست.

جهانگیریان با اشاره به فعالیتهای پژوهشی خود گفت: به تازگی کتاب «سرگذشت شازده کوچولو در ایران» را به ناشر سپرده‌ام که روایتی از سرگذشت پیدایی و گستردگی و اقتباس و… شازده کوچولو در ایران است؛ کتابی که ۱۲۰ مترجم و ناشر تاکنون در ایران به چاپ و انتشار آن پرداخته‌اند؛ این درحالی‌ست که آثارنویسندگان ایرانی، با توجه به قابلیت‌هایشان در جهان دیده نمی‌شوند. در همه دنیا نهادهای دولتی یا غیردولتی تلاش‌های زیادی برای دیده شدن ادبیات‌شان از خود نشان می‌دهند.

پایان//