بازگشت به صفحه اخبار
دوشنبه 04-12-1404
دسته بندی: اجتماعی , سلامت ,
آزنیک گزارش می‌دهد

آموزش آگاهی جنسی، راهکاری برای پیشگیری از بلوغ زودرس

یک مشاور و روانشناس با تأکید بر ضرورت تفکیک مفاهیم «آگاهی جنسی»، «بیداری جنسی» و «بلوغ جنسی» گفت: آگاهی جنسی به معنای ارائه اطلاعات محدود، هدفمند و متناسب با سن و سطح درک کودک است و نه‌تنها تحریک‌کننده نیست، بلکه نقش پیشگیرانه و حمایتی دارد.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، یک مشاور و روانشناس با تأکید بر ضرورت تفکیک مفاهیم «آگاهی جنسی»، «بیداری جنسی» و «بلوغ جنسی» گفت: آگاهی جنسی به معنای ارائه اطلاعات محدود، هدفمند و متناسب با سن و سطح درک کودک است و نه‌تنها تحریک‌کننده نیست، بلکه نقش پیشگیرانه و حمایتی دارد.


فاطمه آذری‌فرد امروز (دوشنبه ۴ اسفند) در کارگاه آموزشی خودمراقبتی و راه‌های تقویت آن، با اشاره به برداشت‌های نادرست رایج در حوزه تربیت جنسی کودکان، اظهار کرد: ارائه اطلاعاتی فراتر از سن و ظرفیت ذهنی کودک می‌تواند منجر به بیداری جنسی زودرس شود؛ موضوعی که با آگاهی جنسی صحیح تفاوت ماهوی دارد.


وی با بیان اینکه بلوغ جنسی یک فرآیند زیستی، ژنتیکی و عمدتاً وراثتی است، افزود: تغییرات هورمونی و فیزیولوژیکی در بدن کودک و نوجوان، مستقل از میزان اطلاعات دریافتی رخ می‌دهد و نمی‌توان رسانه یا آموزش صحیح را عامل اصلی بلوغ جنسی دانست. در مقابل، بلوغ جنسی اغلب ناشی از دریافت اطلاعات نامتناسب و غلط از محیط اطراف، خانواده یا رسانه‌هاست.


این مشاور و روانشناس با تأکید بر اهمیت توجه به تفاوت‌های فردی کودکان، تصریح کرد: سن، میزان هوش، شرایط خانوادگی، بافت فرهنگی و محیط رشد کودک در نوع و زمان آموزش نقش تعیین‌کننده‌ای دارد و به همین دلیل، آموزش‌های گروهی بدون همگن‌سازی سنی و رشدی می‌تواند آسیب‌زا باشد.


آذری‌فرد والدین را اصلی‌ترین و مؤثرترین مرجع آموزش در این حوزه دانست و گفت: آموزش مهارت‌های خودمراقبتی و آگاهی جنسی باید توسط والدین آگاه، در دسترس و دارای رابطه عاطفی ایمن با کودک انجام شود. در صورتی که ارتباط والد و کودک دچار آسیب باشد، حتی مراجعه به مشاور نیز اثربخشی لازم را نخواهد داشت.


وی همچنین با اشاره به برخی باورهای غلط رایج، خاطرنشان کرد: کودکان موجوداتی فاقد احساس جنسی نیستند، اما این به معنای آمادگی آن‌ها برای دریافت اطلاعات پیچیده جنسی نیست. بسیاری از رفتارهای کودکان در سنین پایین، کنجکاوی رشدی طبیعی محسوب می‌شود و تنها در صورت تداوم، شدت یا نامتناسب بودن با سن، نیازمند مداخله تخصصی است. 





پایان//