در گفت‌وگو با آزنیک مطرح شد

تئاتر کودک و نوجوان در رقابت با سرگرمی‌های نو، جایگاه گذشته را ندارد

شراره طیار، کارگردان و مدرس تئاتر کودک و نوجوان، با اشاره به کاهش جایگاه این هنر در سال‌های اخیر، نبود تبلیغات گسترده، محدودیت بودجه و کمبود سالن‌های مجهز را از مهم‌ترین چالش‌های پیش‌روی این حوزه دانست و بر ضرورت حمایت جدی از تولیدات تئاتر کودک و نوجوان تأکید کرد.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، شراره طیار، کارگردان و مدرس تئاتر کودک و نوجوان، در گفت‌وگو با آزنیک با بیان اینکه تئاتر این گروه سنی نسبت به سال‌های گذشته جایگاه مطلوبی ندارد، گفت: «با افزایش تنوع سرگرمی‌ها و گسترش رسانه‌های خانگی، تئاتر کودک و نوجوان در ایران نتوانسته مانند گذشته مخاطبان را جذب کند. نبود تبلیغات و اطلاع‌رسانی گسترده و همچنین کاهش کیفیت برخی تولیدات، دو عامل اصلی این افول است.»

وی افزود: «مشکلات اقتصادی، انگیزه بسیاری از هنرمندان صاحب‌نظر و با‌تجربه را کاهش داده و صحنه را تا حدی به دست گروه‌های تازه‌کار بدون شناخت کافی از روانشناسی کودک سپرده است. این گروه‌ها معمولاً با وسایل ارزان و بازیگران مبتدی، نمایش‌هایی کم‌کیفیت را روی صحنه می‌برند، در حالی‌که پرورش و آموزش کودکان، مهم‌ترین سرمایه‌گذاری برای آینده جامعه است.»

این کارگردان تئاتر کودک با اشاره به تغییر سریع نسل‌ها، تأکید کرد: «به دلیل تجربه کاری به عنوان معلم و مدرس دانشگاه، تغییرات رفتاری و فکری کودکان و نوجوانان را به خوبی لمس می‌کنم و سعی دارم در تولید آثارم همگام با نسل جدید پیش بروم. موضوعات فلسفی و روانشناختی مانند آزادی، هویت، مرز، دوست داشتن و خودشناسی همیشه برای این گروه سنی جذاب بوده است.»

طیار، کمبود بودجه را بزرگ‌ترین مانع تولید دانست و گفت: «برای من که خود را عضوی از کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان می‌دانم، داشتن تنها یک نوبت اجرا در سال بسیار کم است. با وجود تنها یک مرکز فعال در پارک لاله، تجهیز سالن‌های دیگر کانون ضروری است. در عین حال، نبود امکانات، تقسیم ناعادلانه درآمد و کمبود تبلیغات، انگیزه اجرای نمایش در سایر سالن‌ها و فرهنگسراها را از ما گرفته است؛ البته سالن تئاتر جم‌سنتر از این قاعده مستثنی است.»

وی درباره محدودیت‌های محتوایی گفت: «این محدودیت‌ها به طور مستقیم بر کیفیت آثار تأثیر نگذاشته، اما گاهی مانع کار بر روی موضوعات مورد علاقه‌ام شده است.»

این کارگردان با تأکید بر لزوم همکاری جمعی هنرمندان افزود: «جزیره‌ای عمل کردن در تئاتر نتیجه پروسه طولانی تمرین است که هنرمندان را محدود به یک گروه می‌کند. تولید نمایش یکی از دشوارترین و حساس‌ترین شغل‌های دنیاست.»

او رسانه ملی را در زمینه تبلیغات کم‌اثر دانست و گفت: «تلویزیون تقریباً هیچ نقش جدی در تبلیغ تئاتر کودک ندارد. انتظار دارم بیلبوردهای شهری به صورت رایگان برای تبلیغ تئاتر کودک و نوجوان اختصاص یابد، چراکه ارزشمندترین سرمایه هر کشور، کودکان آن هستند.»

طیار با اشاره به استقبال خوب از نمایش «پنگوئن یا چی؟» بیان کرد: «تمام اجراها تقریباً بدون صندلی خالی برگزار شد، اما این موفقیت نتیجه صرف وقت و انرژی فراوان برای تبلیغات بود. در حالی‌که ما باید تمرکزمان بر تولید باشد و رسانه‌ها مسئولیت اطلاع‌رسانی را بر عهده بگیرند.»

وی در پایان تصریح کرد: «به جای هزینه برای تقدیر و تجلیل، بهتر است این منابع صرف تولید آثار باکیفیت، برگزاری فستیوال‌ها و تجهیز سالن‌های تئاتر کودک شود. تئاتر بهترین ابزار آموزش و پرورش کودکان است و باید بیش از پیش مورد حمایت قرار گیرد.»

پایان//