در گفت‌وگو با آزنیک مطرح شد

هنر تصویرگری در میدان جنگ اقتصادی فرهنگ

عاطفه شفیعی‌راد تصویرگر کتاب کودک و مدرس دانشگاه با سابقه همکاری با معتبرترین انتشارات کشور، معتقد است تصویرگری پیوندی عمیق با کلمات دارد و کتاب برای کودک همان دوستی است که خودش انتخاب می‌کند و بارها به آن بازمی‌گردد.

به گزارش پایگاه خبری آزنیک، عاطفه شفیعی‌راد تصویرگر کودک، طراح گرافیک و مدرس دانشگاه، با سابقه‌ای گسترده در مجلات و انتشارات معتبر کشور، از ماهیت کار تصویرگری و نقش آن در ارتباط کودکان با کتاب می‌گوید.

او درباره پیشینه و فعالیت‌های حرفه‌ای خود توضیح داد: «تحصیلاتم کارشناسی‌ارشد گرافیک بوده‌ است و به همین تناسب، علاقه‌ به تصویرسازی تبلیغاتی دارم. از سال ۸۲ با مجلات و نشریاتی همچون رشد، همشهری، کیهان، سروش و انتشاراتی مانند سوره مهر، به‌نشر، محراب قلم، علمی و فرهنگی، چکه و ... همکاری داشته‌ام. همچنین طی این سال‌ها مدیر هنری و طراح گرافیک بوده‌ام. مدرس دانشگاه هم هستم و در انجمن تصویرگران یک دوره هیات‌مدیره و یک دوره بازرس بوده‌ام.»

جذابیت تصویرگری کودک برای او از کجا آغاز شد؟

«بیان آزادانه و دنیای زیبای خلق در تصویرگری و تنوع کاربردی آن باعث شد به این سو گرایش پیدا کنم.»

شفیعی‌راد رابطه‌ی کلمه و تصویر را رابطه‌ای عمیق می‌داند:«کلمه و تصویر خیلی به هم نزدیک هستند. کار من ترجمان تصویری متن کتاب یا داستان است. تصویر، شور و حرارت و رنگ به کلمه می‌دهد و ابعاد ذهنی و تکنیکی تصویرگر را به نمایش می‌گذارد.»

تصویرگری و نقش آن در دنیای ذهنی کودک

شفیعی‌راد می‌گوید:«کودک روزمره با حجم زیادی از تصاویر سرگرم‌کننده و تبلیغی روبه‌رو است که انتخاب او نیستند و استمرار ندارند. اما کتاب مثل همراه و دوستی‌ست که کودک انتخابش می‌کند؛ در قفسه‌ی کتابخانه‌اش می‌نشیند و بارها آن را می‌خواند. تصاویر کتاب در دنیای خیالی کودک به حرکت در می‌آیند و زندگی او با متن و تصویر گره می‌خورد.»

وقتی تصویر قوی‌تر از متن می‌شود

«بله، بارها شده که متن ضعیف بوده و من تلاش کرده‌ام تخیل و روایت تصویری خودم را ارائه بدهم تا خواننده لذت بیشتری ببرد.»

تفاوت خلاقیت و تابوشکنی در تصویرگری

شفیعی‌راد این دو مفهوم را جدا از یکدیگر می‌داند: «خلاقیت جایی اتفاق می‌افتد که الهام شکل گرفته و حس شور را منتقل می‌کند؛ حتی اگر بسیار پنهان و ظریف باشد، مثلاً در ترکیب‌بندی یا رنگ.

اما تابوشکنی در تفکر اجتماعی معنا دارد؛ جایی که تصویرگر یا نویسنده برخلاف جریان عمومی حرکت می‌کند و نگاه فرهنگی مخاطب را به چالش می‌کشد.»

کودکان بهترین داوران تصویرگری هستند

«من به حس کودکانه‌ی خودم اطمینان پیدا کرده‌ام و بعد از اتمام کار، نظر کودکان را پرسیده‌ام. معمولاً واکنش‌ها مثبت بوده است. کودکان صریح‌ترین و دقیق‌ترین منتقدینی هستند که می‌شناسم.»

ادامه‌ی مسیر تصویرگری با عشق و مقاومت

«هر تصویرگری که دیده‌ام، با عشق در این حرفه مانده و یا بهتر بگویم می‌جنگد. متاسفانه فراز و نشیب‌های زیادی در این حرفه وجود دارد؛ چون وابستگی زیادی به شرایط اقتصادی و تولید محصولات فرهنگی دارد.»

او در پایان ابراز امیدواری کرد:«امیدوارم زمینه‌ی کار برای همه، به‌ویژه تصویرگران جوان گسترده‌تر شود و شاهد درخشش همیشگی تصویرگران در داخل و خارج ایران باشیم.»

پایان//