به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، محفل ادبی «باید برخاست» همزمان با مراسم تشییع پیکر «رهبر شهید» در مرکز آفرینشهای فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد. این برنامه با حضور شاعران، نویسندگان، هنرمندان و فعالان فرهنگی همراه بود و فضایی سرشار از سوگ، همدلی، حماسه و روایت روزهای پرالتهاب اخیر را شکل داد. در این مراسم، شاعران از زاویههای مختلف به موضوعاتی چون فقدان، وطن، مقاومت، کودکان جنگ و امید پرداختند.
در ابتدای مراسم، علیرضا نورایی با اشاره به شرایط دشوار اجتماعی و روحی جامعه، بر ضرورت تقویت امید، توجه به معنویت و تحکیم بنیان خانواده تأکید کرد. او معتقد بود جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به همدلی و گفتوگو نیاز دارد و باید برای دغدغهها و مشکلات نسل جوان راهحلهای جدیتری ارائه شود.
در ادامه، حامد علامتی مدیرعامل کانون پرورش فکری، از نقش شعر و هنر در روایت حقیقت و ثبت وقایع تاریخی سخن گفت. او با قدردانی از شاعرانی که در روزهای سخت موضعگیری کردند، تأکید داشت هنرمند نباید نسبت به اتفاقات پیرامون خود بیتفاوت باشد. علامتی همچنین شعر را فراتر از یک قالب ادبی دانست و گفت شاعر میتواند در هدایت فکری و فرهنگی جامعه نقشآفرین باشد. او با اشاره به شهادت فرماندهان، مردم و کودکان، از تلخی این روزها سخن گفت و از شاعران خواست واقعیتهای این دوران را برای تاریخ ثبت کنند.
در بخش شعرخوانی، هر یک از شاعران با نگاهی متفاوت به بیان احساسات و دغدغههای خود پرداختند. برخی از شعرها حالوهوایی آیینی و سوگمندانه داشت و برخی دیگر بر مقاومت و ایستادگی مردم تمرکز میکرد. مهدیهنژاد ابراهیم از ناباوری مردم در برابر فقدان «رهبر شهید» و ادامه مسیر مقاومت سخن گفت. حمیده سیوانی با استفاده از تصاویر نمادین، فضایی میان اندوه و امید خلق کرد و هادی خورشاهیان در شعری اعتراضی، جنگ و خشونت را محکوم کرد. فرشته حسینی نیز در غزلی عاطفی از ارادت و دلبستگی خود به رهبر انقلاب سخن گفت.
بخش مهمی از مراسم به کودکان و قربانیان جنگ اختصاص داشت. محمود اکرامیفر، فاطمه نانیزاد و مریم زندی در شعرهای خود از کودکان حادثه «میناب» و رنج خانوادهها روایت کردند. در این اشعار، تصویر مدرسه، کیفهای کودکانه، ترس و ناامنی، و حس دلتنگی و فقدان به شکلی تأثربرانگیز به تصویر کشیده شد. خاتون احمدی نیز جنگ را از نگاه یک کودک روایت کرد؛ کودکی که از موشک میپرسد چرا به خانه و شهر او آمده است. سمیه بابایی و حمید هنرجو نیز با شعرهایی نمادین و احساسی، از غم فقدان، مقاومت مردم و مفاهیم عاشورایی سخن گفتند.
در بخش دیگری از برنامه، شعرهای حماسی و دعوت به ایستادگی قرائت شد. نسترن حاتمی با تکرار عبارت «باید که برخاست» مردم را به بیداری و مقاومت دعوت کرد. احمد میرزاده با بهرهگیری از نمادهای اسطورهای ایران، فضایی حماسی خلق کرد و افشین اعلا در شعری بلند و آیینی، تهران را با مدینه مقایسه کرد و از دلتنگی مردم برای رهبر سخن گفت. اکرمالسادات هاشمی و ماهرخ درستی نیز در اشعار خود از امید، فقدان و تداوم زندگی سخن گفتند.
یکی از بخشهای قابل توجه این مراسم، سخنان علیرضا قزوه بود. او با مرور خاطرات سالهای حضور در جلسات شعر با رهبر انقلاب، از توجه ویژه ایشان به شعر و شاعران یاد کرد و این دیدارها را از مهمترین خاطرات زندگی خود دانست. قزوه همچنین به فعالیتهای بینالمللی شعر مقاومت و حضور شاعران کشورهای مختلف در این جریان اشاره کرد و در پایان، غزلی مرثیهگونه درباره شهادت، وفاداری و مقاومت قرائت کرد.
این مراسم در فضایی آمیخته از سوگواری، خاطره، شعر و دعوت به همبستگی به پایان رسید و برگزارکنندگان بر ادامه برگزاری برنامههای فرهنگی و ادبی با محوریت شعر مقاومت تأکید کردند.
پایان//
