به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، در شرایطی که اخبار ناگوار و فشارهای اجتماعی، آرامش روانی کودکان و خانواده‌ها را تحت تأثیر قرار داده است، رویداد «قصه، پل آرامش در روزهای ابری» با هدف ایجاد فضایی امن و امیدبخش برای کودکان و نوجوانان برگزار شد. برگزارکنندگان این مراسم، در گفت‌وگو با آزنیک به تاثیرات این رویداد در شرایط پراسترس پرداختند.

مرجان مرتضوی، یکی از برگزارکنندگان این رویداد، بر اهمیت هنر و قصه به عنوان ابزارهای حیاتی در این شرایط تأکید کرد. او ادامه داد:

قصه، زبانی است که کودک از طریق آن دنیا را درک می‌کند و در زمان اضطراب، می‌تواند به تاب‌آوری او در برابر ترس‌ها کمک کند. همچنین، حضور در چنین رویدادهایی حس امنیت و تعلق خاطر را در خانواده‌ها تقویت کرده و به والدین می‌آموزد که چگونه با ابزارهای ساده‌ای مانند کتاب و هنر، فضایی امن برای فرزندانشان بسازند. این برنامه که با حضور ۳۰ هنرجو و خانواده‌هایشان در تماشاخانه پانیذ برگزار شد، شامل قصه‌گویی توسط لیلا کفاش‌زاده، کارگاه خلاقانه بازی با کلمات به تسهیلگری فاطمه نکویی و ساخت شخصیت های داستانی با حجم به مربیگری امیره محمد هادی بود. 

رکسانا خلوتی، یکی دیگر از برگزارکنندگان این رویداد، برگزاری چنین برنامه‌هایی را در شرایط فعلی بسیار مؤثر دانست و اظهار داشت: 

کارگاه‌های قصه‌گویی می‌توانند بار زیادی از تنش‌ها و استرس‌های کودکان را تخلیه کنند و لحظات شاد و خوبی را برای آن‌ها رقم بزنند. او به جذابیت این رویدادها برای خانواده‌ها نیز اشاره کرد و گفت که این برنامه‌ها، خانواده‌ها را به سمت اصالت و ریشه‌های فرهنگی خود، مانند شاهنامه‌خوانی و روایت‌های کهن، هدایت می‌کند و از این طریق می‌توان فرهنگ ایرانی را زنده نگه داشت. شادمانی و خنده کودکان در طول برنامه، گواهی بر اثربخشی این رویکرد بود.

لیلا کفاش‌زاده، مروج کتاب و قصه‌گو این رویداد، با اشاره به بلاتکلیفی و ترس حاکم بر جامعه، قصه را ابزاری قدرتمند برای آرام کردن کودکان و حتی والدین دانست. او بیان کرد:

 قصه گفتن، جدا شدن از دنیای واقعی و ورود به فضایی خیال‌انگیز، به کودکان کمک می‌کند تا اضطراب خود را تخلیه کرده و حس امنیت بیشتری کسب کنند. همچنین، حضور در رویدادهایی که با محوریت فرهنگ ایرانی برگزار می‌شوند، به طور غیرمستقیم باعث معرفی فرهنگ و هنر می‌شود. وی تأکید کرد که هنر و ادبیات، دو بال نجات‌بخش هستند که می‌توانند در شرایط بحرانی کنونی، جامعه را به سمت امید و خلاقیت هدایت کنند. کودکان نیز با همذات‌پنداری با شخصیت‌های قصه و بیان ایده‌های خلاقانه خود، نشان دادند که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز می‌توان نگاهی نو به دنیا داشت.


پایان//