به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، مسعود نوریفرد، پژوهشگر و مدرس نقالی در گفتوگو با آزنیک توضیح داد: «بسیاری معتقدند نقالی برای کودک سخت و غیرجذاب است، اما من با این نظر موافق نیستم. همه این مسائل به شیوه تدریس و ارائه برمیگردد. اگر روش ما اصولی و جذاب باشد، کودکان به صورت آگاهانه وارد این حوزه میشوند.»
نوریفرد تأکید کرد که آموزش صحیح نقالی برای کودک و نوجوان، نیازمند استفاده از روشهای خلاقانه و مدرن است: «در دنیا مرسوم است که هر حوزهای با شگردهای مختلف به افراد معرفی میشود؛ با رسانهها، اجراهای جذاب و زبان مناسب مخاطب. اگر ما شکل ارائه نقالی را برای کودک درست نشان دهیم، آنها با اشتیاق با داستانها ارتباط برقرار میکنند.»
او درباره تجربه شخصی خود افزود: «در شیوه تدریس من، اجرای نقالی برای کودک و نوجوان باید جذاب باشد و با زبان و فرمت مختص خود بچهها ارائه شود، بدون اینکه اصول فنی نقالی لطمه بخورد. کودکان عاشق شنیدن داستان هستند، همانطور که از انسان اولیه تاکنون بشر با شوق داستان شنیده است.»
به گفته نوریفرد، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در دو سال اخیر گامهای مؤثری در این زمینه برداشته و با آموزش اصولی نقالی، اعضای خود را با این هنر آشنا کرده است.
در پاسخ به این سؤال که محدودیت سن و ظرفیت توجه کودکان تا چه حد شیوه نقالی را تعیین میکند، او گفت: «برای کلاسهای من حداقل سن هفت سال است، چرا که کودک باید سواد خواندن و نوشتن داشته باشد و والدین هم نقش تسهیلگر را ایفا کنند.»
نوریفرد درباره نثر طومارهای تاریخی نقالی نیز توضیح داد: «طومارهای قدیمی نثر سنگین و پیچیدهای دارند. برای آموزش به کودک، نثر این متون باید ساده و روان شود. اگرچه کتابهای جامعی برای طومار کودک و نوجوان هنوز کم است، اما تلاشهای اولیهای توسط استادان مانند منوچهر اکبرلو انجام شده است. ما نیاز داریم تا طومارهای بیشتری برای این گروه سنی منتشر شود.»
او در پایان تأکید کرد: «اگر آموزش و ارائه اصولی باشد، نسل جدید بسیار هوشمند و فهیم است و میتوان آنها را به شکل آگاهانه وارد دنیای شاهنامه و نقالی کرد تا حکمتهای بزرگان را تجربه کنند و از آن بهرهمند شوند.»
پایان//
