سروین دهقان/ به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، این روزها جنوب، قصهای تلخ را نفس میکشد؛ قصهای که در آن صدای انفجار گاهی از زنگ مدرسه بلندتر است. با این همه، امتحانات بچهها لغو نشده؛ انگار از کودکانی که شب را با اضطراب و ترس به صبح رساندهاند، انتظار دارند صبح با ذهنی آرام پشت برگههای امتحان بنشینند.
کاش سهم کودکان این سرزمین، صدای خنده در حیاط مدرسه بود، نه صدای بمب و آژیر. کاش دغدغهشان فقط درس خواندن، بازی کردن و ساختن رؤیاهای کوچکشان بود، نه ترس از اتفاقی که شاید لحظهای بعد رخ دهد.
و کاش سهم پدرها و مادرها، آرامشِ خاطر بود؛ اینکه فرزندشان را با لبخند راهی مدرسه کنند و با خیالی آسوده چشمانتظار بازگشتش باشند، نه اینکه هر لحظه با اضطراب، اخبار را دنبال کنند و دلشان هزار بار فرو بریزد.
هیچ امتحانی سختتر از امتحانی نیست که کودکان در روزهای ناامنی پس میدهند؛ امتحانی که نه با قلم، که با صبر، ترس و امید نوشته میشود. آرزو میکنم روزی برسد که تنها صدایی که در کلاسهای درس شنیده میشود، صدای خنده کودکان و ورق خوردن کتابها باشد؛ روزی که جنگ، جایش را به آرامش بدهد و کودکی، دوباره معنای واقعی خودش را پیدا کند.
پایان//
