آزنیک گزارش می‌دهد

تفکیک جنسیتی از مهدکودک تا مدرسه؛ دغدغه ای برای والدین

این روزها یکی از دغدغه‌های والدین این است که در مهدکودک‌ها، دختران و پسران در کنار یکدیگر حضور دارند؛ اما با ورود به مدرسه، این فضا از بین می‌رود و دانش‌آموزان در مدارس به‌صورت جداگانه و تفکیک‌شده تحصیل می‌کنند. این جداسازی می‌تواند بر روان نوآموزان اثرات منفی بگذارد و برای آنها اضطراب ناشی از از دست دادن دوست و قطع ارتباط‌های قبلی را به همراه داشته باشد.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری آزنیک، این روزها یکی از دغدغه‌های والدین این است که در مهدکودک‌ها، دختران و پسران در کنار یکدیگر حضور دارند؛ اما با ورود به مدرسه، این فضا از بین می‌رود و دانش‌آموزان در مدارس به‌صورت جداگانه و تفکیک‌شده تحصیل می‌کنند. این جداسازی می‌تواند بر روان نوآموزان اثرات منفی بگذارد و برای آنها اضطراب ناشی از از دست دادن دوست و قطع ارتباط‌های قبلی را به همراه داشته باشد.

یوسف قاسمی، معاون تربیت کودک و توانمندسازی خانواده، در گفت‌وگو در اینباره توضیح داد: در دوره کودکستان (مهدکودک)، بر اساس ویژگی‌های رشدی کودکان، چه از منظر علم روانشناسی و چه از نگاه دینی، نیازی به تفکیک کودکان بر اساس جنسیت وجود ندارد؛ اما نحوه اداره کودکستان‌ها در این موضوع تأثیرگذار است.

او افزود: اگر کودکستان به صورت یک فضای مستقل فعالیت کند، طبق آیین‌نامه‌های سازمان، برگزاری کلاس‌ها به شکل مختلط هیچ مشکلی ندارد؛ ولی در کودکستان‌هایی که به صورت ضمیمه مدارس هستند، حضور کودکان باید هم‌جنس با جنسیت دبستان باشد.

قاسمی با اشاره به شرایط خاص برخی مدارس گفت: در مدارس عشایری و چندپایه، با توجه به محدودیت فضا و ظرفیت، تفکیک جنسیتی انجام می‌شود. از سوی دیگر، در برنامه‌های درسی، چه در سرفصل‌های جدید و چه در برنامه‌های قبلی، آموزش‌های مذهبی و تربیتی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که کودک به‌صورت ساده و متناسب با سنش یاد بگیرد روابط اجتماعی‌اش چگونه تعریف می‌شود؛ اینکه چه کسی محرم است، چه کسی نامحرم است و حدود ارتباطات در چه سطحی قرار دارد. آموزش‌های عمیق‌تر و انتزاعی‌تر در این زمینه، به دوره ابتدایی موکول می‌شود؛ چون کودک در آن سن توان درک مفاهیم انتزاعی را دارد.

معاون تربیت کودک و توانمندسازی خانواده در پاسخ به نگرانی‌ها درباره آسیب‌های احساسی ناشی از جدایی کودکان از دوستانشان گفت: جدایی از دوستان، موضوعی نیست که به جنسیت ارتباط داشته باشد. هر دانش‌آموزی ممکن است از یک سال تحصیلی به سال بعد، از دوستان قبلی‌اش جدا شود. این مسئله بخشی طبیعی از مسیر آموزشی است و کودک به‌تدریج آن را یاد می‌گیرد؛ بنابراین نمی‌توان آن را یک آسیب تلقی کرد.

او در پایان تاکید کرد: آنچه اهمیت دارد، آموزش مفهوم دوست‌یابی به نوآموزان است. اینکه کودک از چه کسی جدا می‌شود، مسئله اصلی نیست؛ چون در همه مقاطع تحصیلی این تغییرات وجود دارد و آسیبی به کودک وارد نمی‌کند. این چرخه ارتباطی به جنسیت وابسته نیست و هر سال به‌روز می‌شود. وظیفه ما این است که به کودکان یاد بدهیم چگونه دوست پیدا کنند، چگونه دوستی کنند و با چه افرادی می‌توانند ارتباط سالم برقرار کنند.

پایان//